metaların esiri olduğumuza eminim. her şey değişim ve her şey değişim aşaması olduğundan metalaşmanın son aşaması insan bedenin metalaşması insan fikrinin metalaşması oluyor. fikirler nasıl metalaşır saçmalama değil. İnsan bedeni metalaştıkça iki tarafı var bu işin bir model gibi sadece bedeniyle var olan ve bunu hiç dert etmeyenler var. Süper modeller süper metalar. Kişilerin markalaşması da biraz da tersinden metalaşmasıdır. Bir yazar bir marka oluyorsa metalaşmıştır. Kitapları kadar alınır satılır bir obje olmuştur.
Bazen Virgülsüz
29.06.2011 43 ay once polisten korkmaya başladım sabah beşte polisin ziyareti elbette normal bir durum değildi.Ben suçsuzdum ama yok yere yalan söyleyip üzerime aldım bu saçma durumu. Bu tek kişilik sırtlanan ilişkiye nedense çift kişilik nevresim alıyorduk. Sezarı anladığım her bıçak darbesinde sustum. Uğultu gibi ağladım sustum ağladım sustum. Sonra bildim ki ne sen ne de kimse beni kimsesiz bırakamazdı. 05.07.2011 23:40 Ben yine aylar once “ada” dediğim ömrümün bir kesitlik bir mekan dekoru oldu. Ömrüme ömür katması gerekirken eminim yıllarımı aldı. Kader senaryosu farklı yazılsaydı çok başka olurdu kim bilir. Ben keşkelerle yaşamaktan uzağım neyse ki yararlı bir özellik yer bulmuş tabiatımda. Kendime defalarca sinirlensem bile keşke demedim. Keşke deme hakkımı bütün kararları ben vererek yine ben kendi ellerimle iptal ediyordum. Mutsuzluğum bile bana aitti. Kabullendim ve yüklendim. Belki adaya erkek olarak gitseydim pişmanlık düşünmez...
Yorumlar
Yorum Gönder