Mess Mind Center

09.11.2017 Kadıköy- Karaköy Vapuru    İnsanlardan korkuyorum bir vapur dolusu insan indiklerinde beni göremeyecekleri sanrısı ve ayağım takılıp burkulup kayıp düşmekten korkuyorum. diğer taraftan kendime engel olamadan denize atlamaktan da korkuyorum. deniz benden çok büyük benden çok güçlü denize yakın olduğum her an kendi kendime denize atlama diyorum. denize düştüğüm anı canlandırıp kafamda bunu  heyecanına kapılıyorum. bu anlar bana adrenalin bağımlığını hatırlatıyor. Bir gün kendine engel olamadan denize atlayacağım kadar uzaklaşacak mıyım kontrolden.   Güneş kızıl sarı bir top gibi belki 3 boyutlu bile değil bir tepsi. değiştirilemez olduğunu bilmesem birilerinin yerine ucuz bir kopyasını koyduğunu düşüneceğim. Yasaklar engel değil düşünmeye. şimdi bulutların arasında iyiden iyiye kayboldu, hepten ucuzladı ışığı büsbütün azaldı. Dandini bir kasım güneşi artık. İki demir şerit üzerinde Kadıköy İskelesi yazıyor. Toplamda dört şerit kadıköy için iki iskelesi...

yüzümün yarısı gölge yarısı hüzün hüzün, gölgelenmiş demek yüzüm hep gölge yüzüm hep hüzün demek ki ben bir hüzün yüzü olmuşum hüzün yüzüm olmuş gölgelenmiş gözüm derimi aşağı çeken sen misin keder bu kadarı da fazla ama intihar eden umut olmaz fark etmeden gizli bir güneş ışığı gibi  odaya sıcak sıcak giren umut umut hiç ölmez umut asla intihar etmez 25.11.2025  Burada şerefsizin biri bana artık sen mutsuz ağlayan bir kadın oldun demişti. 2025ten 2019a tekmemle geri dönüp ağzının ortasına kimden ötürü yavşak diye bağırarak tekmemi koymam gereken yere koyuyorum. O kadar yoldan gelmiş tekme sıcak servisi hak eder. Yaavvvşakkk