Mess Mind Center

Küçük bir deneme yapalım kimseyi hesaba katmadan ne kadar yazabilirim. Bayramları sevdiğimi sanıyordum ama beni fazla fazla geriyor olduğuna karar verdim hiç mutlulukla hatırladığım bir bayram yok sanırım -bir tanesi hariç- yurtta oldukça yalnız kaldığım yalnızlıktan ve sessiz kalmaktan insansız kalmaktan neredeyse kendimi asacak kadar delirdiğim kısmını çıkartırsak bir bayramım gayet huzurlu geçmiş diyebiliriz. Olamadıkların için mücadele et söylemini kabul edelim. Olamadıklarım içinde olmadıklarım var işte hırslı olamadım onu olamadım ki bişiler olmadım bu saçma bir döngü mü diğer bir yaklaşımla bu bir daire ya da çember mi çember çok manasız bence çemberin içi boş olamaz çizgisi var ya bir kalınlık olduğuna göre çizgi o zaman o çizgi sınır kabul edilip iç kısımda kalan kısımdan bahsetmek lazım dairede dışarıda kalanlardan mı acaba bence tanımlamalar yanlış. İlkokul öğretmenimin dediği gibi ben soruları tersten çözüyormuşum olaylara kıçından bakmak gibi aslında iki değerlendirme v...

uzun zamandır içimden gelen yazma isteğini susturmak için değil doyurmak için biraz her şeyden uzak yazmak istiyorum yine hayata dair yazacağım elbet farklı bir şey düşünmek mümkün mü ne kadar içinde ve sıyrılamaz haldeyiz kuşatılmışız yaşamakla. 30'lu yaşlarımda saçımı sarı yapacağım sözüm geliyor uzaklardan söylenmiş değil ama ileri bir gelecekmiş her şeyin bambaşka olacağı etkisi içinde söylediğim  kendi kendimle sözlü yaptığım bir akit gereksiz işte ama hayatta çok boş işlerle belki aldırmadan bu büyük evrensel kümeye bilinçli olarak içini boşaltarak dahil olmak daha eğlenceli. nedense eğlenceli işlerin boş işler olduğuna karar verdik uzun zaman önce her şeyi yazdım her şey bitti gibi her şeyi söyledim her şey bitti gibi gibi parantezine alırsak gibileri sadeleştirip sonuca bakarsak sonuç sıfır gibi

söylenecek her şey bitti dün ağlayan bir kız artık bıktım diyordu sonu muydu sınırının bıkmak nedir ki? tükenmek falan bitmek yok olmak değil ki bıkmak diye bir şey yok bence kendi sınırlarının son raddesine gelmesi? bence sabrın sınırı yok. Sabır sarı; sarısabır sabredilene dayanmak erdem gibiyken bıktım usandım diye çekip gitmek korkaklık oluyor o zaman bıkmak yok ki korkaklık ve güçsüzlük var