Mess Mind Center

özel eğitim almam gerektiğini düşünüyorum ben soruları tersten çözen aklımı herkes gibi çalışır hale getirdiler size benim için kıymetli olanları çöpe atma geleneğini anlatacağım ilkokul 3ten beri yani 9 yaşımdan beri yazarım günlük yazarım şiir gibi bir şeyler yazar gibi yaparım. evde herkes de bilir hatta esasen günlük tutmak evde bir moda ile başlamış devam etmeyen pek çok kişi olmuştu. İlk günlüğüme biraz da istiklal marşıdan heveslenerek anneme şiir yazmıştım şiiri yazarken ağlamıştım hatta. 10 kıtalık bir şiir çocuğun annesine yazdığı. Daha saf pek az şey bulunur, anne ve çocuk arasında geçenden saf bir şey olamaz. Şiiri yazdığım günlüğü yanlışlıkla değil bile isteye atmışlar hatta termosifonda yakmışlar. Bunu yapan da içinden çıktığım büyük matruşka. Annem. Sevinç emretmiş ben artık o evde yaşamıyormuşum benim eşyalarım geri gelmesi mümkün olmayan yazdıklarım sobada yakılmış. Çünkü emir eri büyük matruşka. Hadi o emir eri. Diğeri de Führer... Devamı evden atılışım ile ilg...

keşke yüzeysel konuşmanı biraz bıraksan ama ben işi gücü derdi sıkıntısı olandan ne bekliyorum instant messengerda ne yazıyorum konuşmaya cesaretim yok diyemem ama istemiyorum sen tamam desen konuşalım ben konuşmam nedir derdin yüzeyseli derini nedir desen cevap veremem cevap vermem konuşmak istemem bir rehavet çöküyor o zaman ağır bir umursamazlık bundan geri dur diyor bu gereksiz ben de kendi içimde yüz kere bin kere tekrar ediyorum diyeceklerimi dişlerimi sıkıyorumm sonra çenem çıkıyor yerinden sonra ne sonra ne ki bir fırıldakta bir fare iki fare sana mail attım dün ne olursa olsun mailleşmeyi severim diyecek lafım da kalmamış derin konuşmalara konu mu var beni hayatının merkezine koyma sevmem bunu zaten bana yalan kıymetler yükleme yoksa yoktur rol yaparım ben yaptığım rolü dersem geberirsin üzüntüden aynısı işte rol yapma ben mutlu da olurum mutsuz da kimse kimseye mutluluk taahhüt edemez devamlı beni kan...