Şu duyguyu hepinize damardan vermek isterdim. Birini kendinden ayırmamak. Benden biri benimle aynı kodu koşturuyor ya da benim kodumu baştan sona biliyor. Tüm algoritmalarımın sonuçlarını biliyor ve en istenen sonuçlarını kabul ediyor. çıktıları da öyle tatlı ele alıyor. Size çok çok iyi davranan dünyadaki tanrınız. Daha kötüsü aynısını o sizin için düşünüyor. Mükemmel iki yaratığın dingin cenneti. Bunu damarınızdan zerk etmek isterdim. O cennette bir süre yaşadım. Sonra iki tanrı sıraları belirsiz şekilde intihar ettiler. Algoritma artık kendi kendine etki etmeye başlamıştı. Mükemmeli uzun süre tune edemezsiniz. Enstrümanlar da akordu bozuluyor. Bunun en büyük evrensel kümesi. gerçekten evrensel bak. Entropi. Cennet namümkün. tanrılar bile cenneti yaratamaz.Aklımın kuralları devreye giriyor. İmkansız yoktur ve %100 yoktur. Düşündüğümüz herhangi her şey vardır. Düşüncesi varsa vardır. Olmayan bir şeyin düşüncesine de ulaşılamaz. bunlar evrendeki kuvvetler gibi benim beynimde. Sorgulama ve itiraz. İtlerden hıyartolardan bahsettiğimiz diğer taslağımızda sıkça yer vermek zorunda kalacağımız bir hıyarto her şeye itiraz ediyorum diye eleştirildim. Siktir lan ordan. İktidarını sikiyim. Sessizce yapmadığım anlamına da gelmiyor. Çarpık çurpuk zayıf saçma mantık damında kadınlar boyun eğmeli ve erkeklerini takip etmeliydi. Sessiz direniş. bir kez 3 gün hiç konuşmadım.
Bazen Virgülsüz
29.06.2011 43 ay once polisten korkmaya başladım sabah beşte polisin ziyareti elbette normal bir durum değildi.Ben suçsuzdum ama yok yere yalan söyleyip üzerime aldım bu saçma durumu. Bu tek kişilik sırtlanan ilişkiye nedense çift kişilik nevresim alıyorduk. Sezarı anladığım her bıçak darbesinde sustum. Uğultu gibi ağladım sustum ağladım sustum. Sonra bildim ki ne sen ne de kimse beni kimsesiz bırakamazdı. 05.07.2011 23:40 Ben yine aylar once “ada” dediğim ömrümün bir kesitlik bir mekan dekoru oldu. Ömrüme ömür katması gerekirken eminim yıllarımı aldı. Kader senaryosu farklı yazılsaydı çok başka olurdu kim bilir. Ben keşkelerle yaşamaktan uzağım neyse ki yararlı bir özellik yer bulmuş tabiatımda. Kendime defalarca sinirlensem bile keşke demedim. Keşke deme hakkımı bütün kararları ben vererek yine ben kendi ellerimle iptal ediyordum. Mutsuzluğum bile bana aitti. Kabullendim ve yüklendim. Belki adaya erkek olarak gitseydim pişmanlık düşünmez...

Yorumlar
Yorum Gönder