Mess Mind Center

başlarken " güzel bir kalemim olsa keşke " kimsenin olmadığı bir şehirde tek başıma yaşıyorum otobüslerde kimsecikler yok ama ben hep ayakta kalıyorum trende, ipten aşağı mandallarla sallanan çamaşırlar gibi tutunup gideceğim yere kadar havada asılı kalmak için bir tutamak yok her yer ağzına kadar dolu ama kimse yok zaman zaman evde bir nefes sesi oluyor bir bakıyorum benden başka kimse yok bazen telefon çalar arayan: hiç kimse çalışırken de bilgisayarım var sadece beraber çalışırız akşama kadar ikimiz masaüstündeki kuzgun ve ben her gün ekrandan yüzünü sevip sahteliğini inkarla düğmesine basıp monitörü kapatıp bütün ışıkları yanan hiç kimselerin yaşadığı evlere koşan diğer hiç kimseyle birbirimize omuz atıp itip kakıp bulup oturduğumuz yerde hiç omuz atmamış gibi mağrur edayla denize binip tıngır mıngır hiç kimse memleketinin karşı yakasına gideriz. akşamlar çok sevdiğiniz ışıklı direkli içine ansızın sızan giyotin korkusu gibi bir kalp işkencesi Gü...

2014 mayıs ayından beri ayın kaçıncı günü olduğunu takip edemiyorum. hatta hangi ayda olduğumuzu da unutuyorum. bugün kaç kere ayın 15 olduğunu gördüm ve düşündümse de içimde bir zaman imi oluşturmuyor. şu an yaz mevsimi ve tam da ortasında olduğumuzu içselleştiremiyorum. bu ay ne zaman bitiyor kaç gün kaldı ve bir sonraki ay hangisi doğal ve alıştığımız sürekli olagelen tarih bende havada duruyor. hayat mı geçmiyor çalışmak mı bitmiyor ramazan mı çok uzun.

FARSÇA (OLMALI?) FARJAD Omidam Ra Magir Az Man Khodaya Dele Tange Mara Mashkan Khodaya Man Door Az Ashiyanam,Sar Be Asemanam Bi Nasibo Khaste,Mandam Joda Ze Yaran Az Ballaye Toofan,Balle Man Shekaste Omidam Ra Magir Az Man Khodaya Dele Tange Mara Mashkan Khodaya Az Harire Delam Rafte Range Havas Darde Khod Be Ke Gooyam Dar Daroone Ghanas? Bah ke Dsate Ghaza Baste Paye Mara Rooz O Shab Ze Galooyam Nalle Khizato Bass Mizanam Faryad ...Harche Bada bad.. Vay az in tufan.Vay az in Bidad Omidam Ra Magir Az Man Khodaya Dele Tange Mara Mashkan Khodaya Man Door Az Ashiyanam,Sar Be...

İkna olunmuş ilişkiler var. Sevgi çıkarları yüzünden bir tarafın boyun eğmesi hangi tarafa daha çok yazık bilmiyorum. Edilgen taraf mı etken taraf mı. En iyisi yazarak çözümlemek: Ne zaman bilmiyorum ama "platonik aşk" kelime olarak oldukça yeni bizim için yani yeni sayılır en fazla 20 yıllık olabilir ya da benim düşünebildiğim bu kadar. İlginç bağlantıları var belki göz atmakta yarar olabilir. http://tr.wikipedia.org/wiki/Platonik_a%C5%9Fk  Konuya hızla dönmek açısından bir link yeterli olacaktır. Çok bilinen anlamda karşılıksız aşk platonik aşktır. Aslında Wikipedia açıklaması bunun yanlış olduğunu söylüyor ama konu bu değil  konu, gizli karşılıksız aşklar.Bazen aşk olarak karşılık görmese bile beraberlik olarak karşılık bulabilir bu platonik aşklar, aşıklar o zaman benim yeni tanımım  "ikna olunmuş aşkları" ortaya çıkıyor. Seven taraf diğer tarafı ikna ettiğini anlayamıyor çoğu zaman sanırım en acı olan taraf bu olmalı. edilgen tarafa bakarsak genel olarak be...

her şeyin yolunda gittiği zamanlardan korkarım hayatın tepe taklak olacağını haber verir. dur bekle düşün yazacaklarımı toparlamak zor olunca eskilere kaçıyorum.

13.03.14 Bugün doğum günüm otuz yaşıma bastım, girdim otuz oldum bugün resmen otuz yaşındayım. Sabah saat 7 olmadan uyandım heyecanla değil. Telefonda 3 mesaj vardı Hasan Serkan İpek'ten hepsi içtenlikle yazılmış mesajlar. Sonra giyindim hiç özenesim gelmedi saçıma başıma üstüme giysime her zaman giydiklerimden giydim çıktım. Otobüs bekle bekle sonunda geldi. Hala otobüse biniyorum. Toplu taşıma araçlarına binmekte üzülecek bir durum yok elbette ama hala araba kullanamıyorum. Eksiklik işte biri bana anahtar verse al bu arabayı git şuraya dese gidemem. Acizlik işte acizlik başka ne olabilir ki beni üzen kendimi gereksiz yerden yere vurduran. Günün devamı otobüs beklemekle geçmedi elbette otobüse bindim ilk kez sıranın başında ben vardım. Otobüse ilk ben bindim. Üsküdar benim için hep yabancı olacağım bir yer gibi geliyor. Orada bekâra ve öğrenciye yer yok gibi herkesin kapalı karısı ve beyaz cipi var gibi. Ben ailesi olmayan yalnız ve bekâr biriyim. Otobüstekiler de zaten or...

daha rahat ve umursamaz sakız yapışıklığı ve esnekliği ile yüzsüz ve kirli olduğunu bilerek ben yazdım ben yaptım deyip sahiplenerek bir çeşit çingene türküsüne gırtlak kiralamak sonuna geldim. bende, beni "ben "eden her türlü güzelliğin ve çirkinliğin sonuna geldim halbuki anlatacak ne çok hikaye vardı, yapılacak basit tespitler ve bir yığın alay konusu. nasıl bu kadar geciktim görmekte reality is a prison of mind.