Mess Mind Center

13.03.14 Bugün doğum günüm otuz yaşıma bastım, girdim otuz oldum bugün resmen otuz yaşındayım. Sabah saat 7 olmadan uyandım heyecanla değil. Telefonda 3 mesaj vardı Hasan Serkan İpek'ten hepsi içtenlikle yazılmış mesajlar. Sonra giyindim hiç özenesim gelmedi saçıma başıma üstüme giysime her zaman giydiklerimden giydim çıktım. Otobüs bekle bekle sonunda geldi. Hala otobüse biniyorum. Toplu taşıma araçlarına binmekte üzülecek bir durum yok elbette ama hala araba kullanamıyorum. Eksiklik işte biri bana anahtar verse al bu arabayı git şuraya dese gidemem. Acizlik işte acizlik başka ne olabilir ki beni üzen kendimi gereksiz yerden yere vurduran. Günün devamı otobüs beklemekle geçmedi elbette otobüse bindim ilk kez sıranın başında ben vardım. Otobüse ilk ben bindim. Üsküdar benim için hep yabancı olacağım bir yer gibi geliyor. Orada bekâra ve öğrenciye yer yok gibi herkesin kapalı karısı ve beyaz cipi var gibi. Ben ailesi olmayan yalnız ve bekâr biriyim. Otobüstekiler de zaten or...

daha rahat ve umursamaz sakız yapışıklığı ve esnekliği ile yüzsüz ve kirli olduğunu bilerek ben yazdım ben yaptım deyip sahiplenerek bir çeşit çingene türküsüne gırtlak kiralamak sonuna geldim. bende, beni "ben "eden her türlü güzelliğin ve çirkinliğin sonuna geldim halbuki anlatacak ne çok hikaye vardı, yapılacak basit tespitler ve bir yığın alay konusu. nasıl bu kadar geciktim görmekte reality is a prison of mind.

Yıl 2011 marmariste 1 ay boyunca denize girmiş güneşlenmiş, istanbula hasretle dönmüştüm. Aradaki iklim farklı beni biraz çarptı sanırım. Kriptik tonsillit olmuşum. Ne olduğunu bildiğimden değil de sonradan söylediler öğrendik. Doktorlara ya da onların hoşlandıklarını söylemek gerekirse hekimlere göre hastalar (onların dışındaki herkes) tıpla ilgili herhangi bir şey öğrenemez zaten öğrenmesine de gerek yok. Hatta tıbbi terimlere falan kimse karışmamalı Latince'nin neden artık kullanılmadığına dair bir tez daha yazılsa ve doktorları suçlasa yeridir. Mesela hekimlerin bu bencillikleri ve bilimsel terimleri habisçe saklamaları yüzünden Latincenin dünya üzerinde konuşulan bir dil olmaması gibi çılgın mesnetli bir tez. Muadili çeşitli diller var ne de olsa geniş bir dil ailesi var Latin dillerinin. sanırım bunların deli saçması olduğunu söylemem gerekmez.Mübalağayı anlatabildiğimi sanıyorum. Doktor gibi düşünüp ilk anlamları kast ettiğimi düşünmeyin.Velhasıl bademciklerim şişmiş ama vah...

sakin olmaya çalışıp yazacağım biraz da neşeli bir şeyler yazalım. yazacaklarım ve aslında yazdığım ama taslak olarak sürekli saklayacaklarım var. hepsi önemsiz bir şifre ile kilit altında. şifre mi önemsiz yazdıklarım mı bu kısmına herkes kendi içinde cevap versin. imlanın canı cehenneme. çokça saldırgan bir neşeyle kimse laf söylemeden pot kırmadan evime gittim.

biraz gezesim var-. ardından çokça yazasım artık sıkılmak başka bir kelime benim yalnız başıma başı boş gezesim var. bir bahane de bulamıyorum üretecek yalanım yok belki tüberküloz olup sanatoryuma yatmak gibi bir şey bulmalıyım ama yok işte bize hep öğütlediğiniz çok çalış çabuk yıpran öğüdünüz var ya. Allah kahretsin.hani rızkımızı gönderirdi ki zaten gönderir ona eminim ama bu kadar çok değil mi. çok rızk istemesek daha az çalışma hakkı verirler mi. dünyanın süper ve eski düzenini biraz masaya yatırsak. coşku diye bir duygu var. heyecan değil birbirine karıştırmayın.

merhabalar kimse üzerine alınmasın ya da herkes kendine yorsun yazdıklarımı bana demiş desin ne gam geldik gidiyoruz şu gitme süreci çok uzun gelme süreci de uzun mu istiyor mu varlığımız dünyada olmayı zaman yoksa bizim de bir başlangıcımız sonumuz yoktur. zaman yok zaten ben hep varmışım

istek üzerine bir bilge nefise. aslında benim adım bitişik yazılmalı bilgenefise. böyle uzun ve karışık. böyle tam ben gibi saçma sapan ve yanlış. anlatacaklarımı roman gibi okursunuz. çekirdek gibi çıtlatırsınız ama anlatacaklarımın her birinin ayrı bir engeli var. yazar,şair olmanın güzel tarafı anlatacaklarını eğip büküp başkaları üzerinden anlatabilmek. ben bir hikaye yazsam bu kimi anlatıyor derler ulan kimseyi anlatmıyor valla tamamen uydurdum desem de yok! bu aralar müthiş yazma açlığı çekiyorum. bir çeşit günlük tutuyorum. utanç verici mi günlük tutmak ama şair, yazar olunca  özellikle öldükten sonra bulununca çok kıymetli oluyor o günlükler mektuplar. benim yazdıklarım elbette edebi niteliği olan karalamalar değil. ben de zırva olduklarını biliyorum.Kendimi çok önemsiyor görünmekten hep hicap duydum diğer taraftan gizli mesajım çok önemli olduğumdu. serbest çağrışım yöntemiyle bir şeyler yazalım hadi bakalım ilk aklıma gelen dekor her zaman resim derslerinde çizdiğimi...