Mess Mind Center

19.08.24 Nadiren korktum. uzun süreli korkuların adı anksiyete mi derişimi düşük, ama sürekli etkili. Arka planda sürekli çalışan bir program gibi mi RAM'i tüketen. İlk defa bu kadar yalnızım ve kendi başımayım ve her açıdan kendi başımayım.  Kendibaşınalık bir tuğla olsa ya da örülebilir bir yapı elemanı bir araya getirilen arasına ne harcı koysam da bir mabed inşaa edemezdim. Harçlar şöyle olabilir: Sosyal olma zorunluluğu, İhtiyaçlar, Ekonomi para, etkileşim, eski bağlar. Hiçbiri işe yaramıyor. Kendibaşınalık öyle tek parça ve tek ki. Solidarity Kendibaşınalık tapınağı olmayan bir yer. Tamamen kendi başına. 

 11.10.22 Bu sabah bunu yazmalıyım. Sabah 05.28. Acil değil ama gecikmiş bir yazı. Yazarken kendi içinden çıkıp ferahlamayı bilmeyenlere anlatacak fazla bir şeyim yok. Hatta kimseye de anlatacak bir şeyim yok. İnsanın ne kadar kendine dönük olduğunu ve "ben" sınırlarının diğer her şeyi bağlamaya mecbur olduğuna. Bunlarla uğraşamam şimdi. Sınırlarını çizmeye çalışırken hep orda geziyorum.  Yumurta hep benim obsesyonum olmuştur. Yumurta oldukça da dişil bir kelime. Tohum eril olabilir ama yumurta tamamen dişil. Her ırkın kültürün tanıdığı bir obje. Sahiden yumurta nedir? Obje midir, nesne midir taslak bir özne midir? Başlangıç ve yoğunlaştırılmış özet içeriyor. Eksik bir kısmı varken diğer taraftan da tastamam duruyor. Hareket eden likidin yavaşça donmuş versiyonu gibi. Kabuk, ardından zar, ardından ismi ve kıvamı kendine has bir çözelti. daha fazla kimya fizik sularında takılmayacağım.  Bu yazı hafifletilip minnoşlaştırılıp Orlia'nın hikaye yazına eklemlenecek. Çünkü bir ş...

 günşeli bir günün getirdikleri ile fena değil. Freud ile yeniden doğdum; travmalar geçirdim ve yine çözülme aşamasına geldim. Aynı yollardan geçmişsiz. İlk kez bu kadar benzediğimi düşündüğüm biriyle özdeşlik kurmuyorum. Zamanlar ötesi de olsa tanışmak isterdim başka biri olsa. Aklımın yani. Blinç ile görebildiğim kadarıyla zihnim katman katman haritalamasını yapıyordum hangi anahtar hangi sistemi tetikliyor. Blişim sistemi gerçekten bilgisayarlarda yapıldığı ki zaten insan bilişsel sistemine bakarak yaptıklrı da başkabir gerçek sanırım. hatta zamanlan insanda nasılsa  makinede de öye olsun derken daha çok benzedik. çift başlı bir gelişim birbirimize hem istemli hem istemsiz şekilde benziyoruz. artık ayrılamaz hale geldik.  Bugün geldiğim noktada ölümden gerçekten korkuyorum. birgece rüyasını görödüm. hem intihar fikri olup hem de ölümden korkmak çok garip. Horusa inanmak istiyor insan. sallarla gezmek üsrekli 

 Mitlerin toplumsal belleğin ve hatta bilinçaltının önemli bir kısmını yansıttığını anladıktan sonra parça parça başlamam gerektiğine karar verdim. Esasen bu bir proje ama siz bir roman olarak ya da bağlantılı olan/ olmayan hikayeler topluluğu olarak görebilirsiniz. Ben okuyucunun arkasından dolanıp buralara gizlediğim numaraları gördün mü edası ile yazmayacağım. Didik Didik Fredun podcastini dinledikten sonra ve hatta sırasında devam etmekte olan yapı söküm işleminde benzer merhalelerden geçtiğimizi fark ettim. Tamamen aynı kafalarda olmamıza rağmen Freud ile aramızda özdeşlik kuramıyorum. Yıllar ötesinde olması ya da cinsiyet farkı din mezhep milliyet farkı değil. Beni özdeşlemekten uzak tutan şeyin onun da aynı şekilde kendine dışardan bir başkası gibi bakması ben de kendi kendime uzaktan bakıp bir başkasını görünce onunla Freud aynı kişi olursa benimle kim aynı olacak her ikimizin de içi boşa hangi içerikle özdeşleşebiliriz gibi sonsuz geriye giden bir uzaklaştıkça silikleşen b...

  Dün gece çokça koştuktan sonra hep rüyalarımın dekorunu oluşturan Mardin'de sağlık lojmanlarında arka balkondaydım. ark bahçedeki atları yukarı çekiyorduk. neden bilmiyorum aşağıda durmaları onlar için sakıncalı önce balkonda değildik. yüksek bir yerde duruyorum uçurumun kenarından yavru atları yukarı çekiyorum. ön ayakların tutuyorum hoop yukarı. sonra hemen solumda iki at var biri hamileymiş yanında bir erkek at var çift demek bunlar. hatta bazen konuştuklarını bile söyleyebilirim. bu kadar karmaşa içinde bir de hamile at diyorum sadece ama mutlu bir tablo onları yukarı çekmişim ne de olsa.  atları yukarı çekerken arkamda kalan kurtarılmış olan atların bana istemeden de olsa zarar vermesinden korkuyorum çok hafif bir korku bir taraftan ben onlara yardım ediyorum bana zarar vermezler diyorum ama herhangi biri huysuzlanır ise diyorum.sonra en son at geliyor adı Artes adını defalarca söylüyorlar bana bir çeşit makara sistemi üretmişiz. ipe bağlı bir asansör sistemi diyelim. a...

İstanbulda son iki hafta sonu. Sonrasında İstanbul sıla olacak. İstanbul statü değiştirecek kafamda. İstanbul vapurlarını yakıcı bir hasretle istediğim şehir olacak. Şehir sevgisi çok acayip. Bahçedeki yasemin öldü. sarmaşık bu yıl çok az meyve verdi. Ben gidince kumrular yiyecekler meyvelerini ve henüz Sofya raporunu yazmadım bile.  Rapor şöyle başlıyor:  "Sofya'ya gitme seni sikerler."  Sofya ile adımız aynı. Onun da adı bilge benim de adımın yarısı bilge. Dün Türk isimlerinin anlam içermesi sebebiyle nüfus müdürlüğünde kayıtlı Türkiyede yaşayan insan isimlerinin veri görselleştirilmesi projesini kafamda yürürlüğe koydum. 

 Evimi tamamen unuttum. Her sabah baş parmağımla işaret parmağımın üzerine çizdiğim yatak odası tavanını çizemiyorum. Plan silikleşti. Mobilyaları unuttum. evin offsetli çevresi de gidiyor, metroya yüreyebilirim ama  dükkanlar değişmiştir. Otobüslerin numaralarını unuttum. Buradaki olmayan hayata çok alıştım. Benim için olmayan hayat konformuş. İş, ev ve uyku. Sanırım bir fabrika düzeni sanayinin memnun bir çarkı oldum. 

 Bugün şikayet edeceğim. Baştan ayağa herkesi her şeyi. Sıcak hava dalgasını da alacağım arkama ve herkesi her şeyi bunu bahane ederek yelkenimi doldurup herkesin üzerinde doğru süreceğim. Denizin altında olmak yani aslında denizin içinde ve suyun altında olmak bana çok zor gelir. Benim yaşam alanım değil orada ölürüm kaygısından başka bir şey kalmıyor aklımda ama bugün denizin içinde suyun altında olmayı öyle çok istedim ki. Denizin biri beni hacklemiş gibi beynime girmiş. Deniz, okyanus, dünya su kütlesi. Dünya Su Kütlesi Komitesi. O anda Poseidon gelip  30.12.25 Poseidon ve Fedonun birbirine benzemesi şako mu 

 Birlikte işlenen cinayetler var. Birlikte işlenen kusurlar, suçlar. Hiç farkında olmadan bir taraf diğer tarafa doğru haksız bir işgal uyguluyor. 

 yararlı bişi buldum. yalnız kaldığım zamanlarda ki sanırım diğer kısmı çıkarırsak en azından poiztif bir sayı elde ederiz. her neyse fark ettiğim şeyi yazayım. Uzun süre insansız ya da rutinde bir hayatı şaşırtmak gerekiyor. yani neden sabah uyanıp hiç bişi yapamadığımı anladım sabah bana müzik lazım yani zamanın aktığını anlamam için bir de belli bir çalışma ritmi veriyor.  sabah müzikle başladım Doğan Duru ile tanışma kararı aldım bir de. Hayırlısı.  Bugün yine yanlışlıkla güneşli bir gün. karşıdaki tabii ki sarı boyalı binanın üzerine düşüyor. arada eklemem gereken bir şey saçlarımı uzatmaya karar verdim aslında önce onlar uzamaya karar verdi. çok kalsiyumlu suyu sevmişler. Klasik avrupa sarısı bina dört katlı bir apartman dördüncü katında iki daire var sanırım benim gözetlediğim iki üç daire var hepsi karşı komşum benim de pencerem açık onlar da beni gözetleyebilir. Güneş binaya vurduğu için içeridekiler bir miktar görünüyor. Beyaz silüetler sadece dışarda görsem ayı...

Latife hanım uzun yıllar önce Medine’den Türkiye’ye göçmüş beş, altı nesildir ülkesini memleket neresi diye soranlara “İstanbul. Hepimiz İstanbullu değil miyiz? İstanbul hem şehir hem ülke; memleket de öyle değil mi? “deyiverir. Onu tanıyanlardan ayrı ayrı ifade alınsa hepsi aynı tanım ile: Ne zaman kızacağı, neye darılacağı, neye gülüp, neye alınacağı belli olmayan, fil hafızalı, ekseriya neşeli, her zaman güleç, dikkatli bakışlı, şüpheci, adı gibi şakacı bir kadındır. Medine’den nesiller öncesinde gelmiş olsalar da biraz olsun Arapça getirmiştir yanında; bir yerlerde çalışmak için gerekli olan yabancı dil İngilizce de çocukken öğrenilmiş olduğundan orta karar bir şirketin muhasebe kısmında fatura ve irsaliyelerin listelenmesi, yılsonlarında sabahlara kadar yıllık gelir vergisi beyannamesi hazırlama işleri ile rutin kariyerine devam ediyordu. Her sabah işe başlamadan önce mutlaka bir bardak çay içer. Çayın çalışma ortamlarının hem başlatıcısı hem de eşlikçisi olduğunu mutlaka söyler; ...

Sonsuzluktan bir Çarşamba Haftanın ortasında Fecrin atlıları koşuyor Çarşambanın ortasında Ovanın renkli çarşafları Kırmızılı doreli, lameli, Tükenmeyen ümidimiz gibi Haftanın günleri Ayın dördü Yılın sonu Ömrün bütünü Memleketin yarısı Bulduğun her yeni kıvılcım Yüreğinde umuda dair Kocaman elimi vurup bağrına Amuda kalıp yürür gibi canlı Uzaktan kafa selamı verir gibi mağrur. Leylekleri göçerken gördün mü? Havada uzun bacakları ile uzun kanatların Siyah beyaz ve çubuklu heybetini Kartaldan önce leyleği sevmeyi öğrendi mi? Sürmeli gözlerindeki masumiyetini

 Dayanamacağım noktaya geldik artık. Başlamalıyım. melih doğrusunu söyledi benim sinus eğrimi doğrultmak için yazmam gerek. Sağ ol Melih.  Bütün ayaklara baktım metroda ondan önce evden istasyona kadar yürürken 15 dakikalık yolda sonra sadece denizin üzerinde gitmesi beklenen motor denen araçta herkes spor ayakkabı giymişti. Beyaz elbiseli bir kadın neon renkli bir sandalet giymişti. Hepsi bu sabah işe, okula ya da herhangi bir amaçla sokağa çıkan kimse başka tip ayakkabı giymiyordu. Yine bir İstanbul yankısı. İstanbul topuklu ayakkabıyı hak etmiyor.  

 1991 körfez savaşı ve arko krem  Körfez savaşına geleceğiz. Hatta hemen gelelim mi? Hemen gelmeyin durun orada ben de buralarda biraz takılcam sonra buluşuruz.

 Neden olduğunu bilmiyorum belki böyle bir filmi çekme zor olduğu için fazlaca ünlenmiş bir film. Sanki bilinci varmış gibi uçan bir çocuğu takip eden kırmızı balon en son uçar şehir üzerinde kaybolur. Salıverilen balon kuş hatta insan bile eski esaretine özlem duyabilir. Birlikte cehennem veya dünya daha yenilir yutulur türden geliyor. Özgürlük istediğimiz ama iplerimizi kendimizin sıkı sıkıya aksi yöne bağlamış bir boşluk. Özgürlük bir boşluk aslında bir yerlerde bazı sınırlar gelir ve o boşluğun ölçüsünü belirler. şimdi iki kavramı birbirine nasıl bağlarız diye kafamdan az önce geçenleri buraya da yazayım. bitmeyen inşaat şehri her türlü düşünsel faaliyete engel olabiliyor. Bir makine kesme kesi düşünce akışımı bozuyor. Gelişmemiş toplumlarda gürültü düzeyi yüksektir. Her türlü gürültü için bunu söylemek mümkün bu kadar da iddialıyım. Özgürlük ve yalnızlık kesişim kümesinde toplanmak üzere bakışlarınızı rica ediyorum. özgürlüğünüzün sınırı yalnızlığınıza denk geliyorsa makineyi ...

iki taraflı sıkıştırıldım yazamıyorum. O zaman yol hikayeleri ve bazı eski  zararsız şeylerden mi bahsetmeliyim. Belki ikiden bile fazla sıkıştırılma halbuki bazen bir gün buralardan ayrılacağım fikri beni yazmaktan alıkoyanlardan neyse. Ölümlü olmanın çılgınca bir tarafı da istediğini yapabilmek olmalı zaten bir gün hepimiz kaybolup gideceğiz. O zaman etik kütük aile süper ego yok olacak. Beni ayıplayanlar pek kıymetli imaj falan hepsi yok olacak. Tek hikayesi yayınlanmış ve unutulmuş olacağım. bu kısmı acı geliyor hemen uzaklaşıyorum. Yazılmadı 

 Bu aralar lucid rüyaya boğuldum bütün rüyalar çok canlı ve hissi olan rüyalar ve ben hadi zaten bu bir rüya deyip istediğimi yapmaya başlayınca rüya daralıyor kararıyor. Benim oyun alanımı benim elimden alan ben miyim? Burada beraber oynıcaz beyin efendi istediğin zaman öyle istediğin zaman böyle yok. Bir de benim dediklerimi harfiyen yapacaksın artık kimyanla kafana göre oynamak seratonin intakelerini aksatmak yok. İstediğin supplementleri aldım, içiyorum. yogaları yapıyorum, sporlar yürüyüşler, sular içiliyor. Köpek. Rüyada kontrolü de vereceksin bazen. Valla kapatırım kendimi bir gram data alamazsın dışardan hep eskilerle cebeleşir durursun. Köpek seni. Instagramı aldım elinden diye ağlama bir bok yoktu zaten orada hep sinirleniyorduk. 

 Lucid dream ile başlıyor. Sonrasında rüyada canımı sıkan bir oluyor oldukça gerçekçi ve yeniden normal rüyaya geçiyorum. rüyanın katlamanlarını anlatmak gerekirse önce normal bir rüya düzenindeyim aniden kendi kendime madem bu bir rüya ben de istediğimi yapayım diyorum ve peynirli sandiviç yiyen bir adamı öpüyorum. peynirin çürümekte olan aflatoksin tadı genzimi yakıyor. yeniden normal rüyaya dönüyorum çünkü rüyam hayal kırıklığı Annemle babamın İstanbulda bir bodrum katta berbat bir evde yaşadıklarını görüyorum. ev öyle kötü ve kirli ki yerde bitkilerin tabandan söküldükten sonra izleri var hala. Bazı pencerelerin camları yok. naylon bir örtü ile kapatmışlar. Orayı düzeltmek temizlemek istiyorum ama görece normal yaşamızdan çok çok daha mutlu ve sağlıklı bir ilişki ağı var. Bu beni şaşırtıyor. Annem evle ilgili şikayetçi değil, babam bir ticari girişim peşinde koşuyor. kesin saçmalayacak diyorum yine de bir şeyler yapmak istemesi ve korkmaması garip geliyor izin verelim bırakalım...

 Eskiden burada daha dürüsttüm hayatımı bir ürün gibi görüp ele güne "super bright" göstermeye çalıştığım yoktu.  Şimdi iyi hissetmemek bir başarısızlık gibi geliyor. Kötü bir ürün haline gelmiş oluyor hayatım. Bu kısımda bright yerine shiny diyebilirim çünkü bir ayakkabı gibi. Ya da parlak olabilecek herhangi bir ürün. Hayatım; her şeyiyle bir arada, çevrem, iş, okul, ülke, kültür, sosyal statü, ekonomik durumum her şeyiyle benden ve gerçekteki toplamından daha farklı yansıtmakla onu bir ürüne çevirmeye başladığımı fark ettim. Temel duygumun korku olduğunu anladım. Ürünü sakınıyorum. Eskiden dümdüz fiziksel varlığımı bile tehlikeye sokmaktan korkmazdım. Uzun zamandır hasar tespit raporu çıkartmıyorum ya da dönüp bu yıl neler olmuş demiyorum. Bunları yazmak bile bana kendi kendime bok atmak gibi geliyor. Daha kötüsü bunu yapmama sebebim, daha kötü olmasını önlemek için.