Altıngöz
Evimi tamamen unuttum. Her sabah baş parmağımla işaret parmağımın üzerine çizdiğim yatak odası tavanını çizemiyorum. Plan silikleşti. Mobilyaları unuttum. evin offsetli çevresi de gidiyor, metroya yüreyebilirim ama dükkanlar değişmiştir. Otobüslerin numaralarını unuttum. Buradaki olmayan hayata çok alıştım. Benim için olmayan hayat konformuş. İş, ev ve uyku. Sanırım bir fabrika düzeni sanayinin memnun bir çarkı oldum.
Yorumlar
Yorum Gönder