Mess Mind Center

serzenişi çözelim mi bir çözelti yapalım mı serzenişten serzenişli bişiler mi içsek karanfil gibi keskin kokusu

Siz bilmezsiniz Bir kez dünyanın öbür ucuna gittim Bir şeytan arabasıyla Nefesim kesildi Bir fanus içinde kaldım Yolda kalmaktan korkmadim bu kez Yolda ölmekten korktum Hepimiz yolda ölüyoruz Giderken tıngır mıngır Çocukken kırmızı arabalı adamlar Kandırmak istedi Seni babana götüreceğiz diye Gitmedim Çocuk kandırmak kolay derler Yalan ne büyük aldanış                   İmza: Büyüdükçe aptallaşan

seni sevmediğim beni sevmediğin zamana kadar yaşamak istemiyorum  dursun zaman benim için  hiç öyle bir gün yoksa gelecekte  ben ölmeyi seçiyorum

Ben hiç kimseyim Gezdiğim sokakları unuturum Gördüğüm yüzleri silerim Seslere kapalı kulağım Dokunduğum eller irkilir benden Sesim uçar gider rüzgarla Konuşacağım kelimeleri ayıplarım Bir anlık bir bulunuş Ben bile emin değilim varlığımdan Bir görünüp bir kaybolan Anlık bir ışık Ağırlığım yok benim Kimseyi göremem Gölgem yok günüm güneşim yok Duyamam Göremem Bilirim Yokum ben Hiç olmadım Hiç olmamışım ben Ben hiçyokmuşum Hiç kimseymişim ben

fukuyama 06092015 serengeti

belki ilk kez bu kadar sarhoşum çok garip son gibi sanki. yarın dünyanın ucundan aşağı düşüp kurtulacakmışım  gibi. Uykusuzluk sarhoşluğu. Geçen gün kimseye diyemediğim işler geldi başıma yine. son zamanlarda geçen metronun altına atlamak dürtüsünden sonra yüksek bir yerden kasten kendimi aşağı bırakmak hevesi başladı boşluk beni çekiyor. ilk zamanlar denizler çekiyordu beni vapurdan ya da iskele kenarından belki sadece düşme esnası içindi sonradan kemiklerimin kırılmasını hayal etmeye başladım. bir garip sevmeye başladım bu hissi. sevdiğim his ne biçim his. çocukken amuda kalkmaya çalıştığımız zamanlarda henüz düşmeyi bilmezken ayaklarımız sırtımızdan önce yere çarparsa iç organlarımız sarsılır; her biri yerinden oynar her bir organın milim milim acısını hissederdik, kemik kırılmasından çok farklı. o hissi özlüyor gibiyim akıl dışına kaçınca fikrim, hissim. ben kendime zarar veren biri de değilim. o anda her şeyin değersiz olduğu hissi mi beni çekiyor. metronun altında kalmış bir ...

geceleri mutlaka uyanırım gece bir kez uyanır uykuya ara veririm diyabetik bir durum değil benimki yataktan kalkmam bile. gün be gün uykuyla olan bağlantım değişse de artık daha az uyuyorum. daha hızlı uyanıyorum. bir de evde yalnız olup olmamakla ilgili uyku durumları değişiyor evde biri varsa çok daha erken uyuyup daha erken uyanıyorum. biri yoksa gerçekten çok geç uyuyorum ve çok saçma ve aşırı yoğun ajandama göre de erken uyanmam gerekiyor. bu abartı ya da dalga geçme yollu bir ifade değil. evcil evcimen yurtçul bilgenefise  ben özetle kendimi tüketmeyi severim.

selamlaşmanın genel içeriği "benden sana zarar gelmez" manasındaymış.

kendime ödül olarak biraz yazabilirsin dedim. şimdi dışarı çıkıp kendi kendime yüklediğim görevleri yerine getirmem lazım yoruldum diyemem. bu yaz yağlı boya ödülü vereceğim kendime. biraz resim yapmak bana çok iyi gelecek çok daha keyifli ve özgüveni tam hissedeceğim. biraz da limonata ile kitap okumak hayalim var.bir de ispanyolca öğrenmeye gayret edeceğim yeni bir kelime öğrenmek çok keyifliyken yeni bir dil öğrenmek o dille düşünebilir hale gelmek müthiş olur.  kocaman adamın adı fatih olmaz bence fatihler ancak 30lu yaşlarında olabilir. bu aralar bir küçük çiçek tarhı yapıyorum ya da çalışıyorum işte  her neyse aklıma hep 3 yaşım geliyor. eski Mardin evinde annemle babamın ayrı ayrı ekip biçtikleri 1-2 metrekarelik tarhları vardı. biri biber yetiştiriyordu diğeri kadife çiçeği bir de süsen sanırım. bir de en sevdiğim akşam sefası

depresyona meyyal bir hal bu saatte neden buradayım belki de bugün buradan hiç gidemeyeceğim belki de hiç bitirmediğim / bitiremediğim işler ilerde bana pişmanlık olacak. ne çok rol yapıyoruz. ben kabuğum. altı ayda değiştirdiklerim altı ayda değişenler ben ve bana artık benzemeyenler bir karalama şiir yazsam rahatlayacağım boğazındaki balgamı tükürmek gibi. kurallar kadar insan olmak ne güzelmiş ben neden daha azına ya da fazlasına bakıyorum ki. bir süredir erkek olmak istiyorum aslında bu cinsiyet seçmek gibi değil. yaşlı bir adam olmak istiyorum ama yaşlı bir kadın olmak istemiyorum. derdim seksle ilgili değil. adam olmalı falan gibi salak bir kelime çorbası da yapıyor değilim. bu aralar kendimi yaşlı bir adam gibi hayal ettiğimde huzur buluyorum. bu ne biçim motivasyon mu? bilmiyorum. yaşlı adam olmak ne biçim güzel. diğer taraftan bazen finosu olan küçük kız olmak da eğlenceli gibi. bazen daha çok parka gitmek ve marshmallow için ağlamak. çok kısa süreliğine takılmak isteyeceğim b...

merhaba amerikalı aramızda şimdi bir de ingiliz var. belki gerçekten uzak bir yerlerdesiniz belki de hiç alakası yok.

Canımın canı sana söylediğim yalanlar var ne yazık zulüm ettim kendime sana var olana yok dedim.halbuki var olana yok demek zulüm imiş. seni sevdiğimi söylemedim yalanladım ne yazık inkar edemem hangi zamanda hangi koşullarda olursa olsun seni sevecektim. gün geldi gün geçti zaman hiç bitmesin dedim. bazen o çağlayan nehre engel oldum. engel oldukça baraj oldu engel dinlemedi hep daha coşkun koştu sana ne yazık ruhun başka bir yerde başka bir zamanda çıkmadı karşıma belki bizi affeder dedim. belki bir yol gösterir dedim. Şevket Arık çizmiş. ellerine sağlık olsun.

düşündüm de önemli işler şahitlikle yapılıyor. şehadet bir çeşit yemin. yani zaten yemin etmek şehadet etmek. ya da birbirine kolayca dönüşebilen bir şey. yalan yere yemin edenden korkmak lazım. bir de yeminini tutamayan var. hemen uzaklaşın. yalan söylemekte belli bir istikrar yakalayan insan artık doğru ve yalanı birbirine karıştırmış şerefsizliğin sınırını unutmuş insandır. kimse şerefsiz olduğunun farkına varamıyor. bir çok şerefsiz insan gördüm eğer bu konuda da yalan söylemiyorlarsa şerefsiz olduklarının farkında değiller. yüzlerine söyledim. değiliz dediler. çeşitli konularda çeşitli doğa olaylarına bile yemin edilebiliyor. yaratıcı bazen şimşeklere yemin ederek başlıyor diyeceklerine. yıldızlara yemin ediliyor mesela. yıldızlara yemin etmek çok heyecanlandırıcı.

bir yol gelir İznikten hançer yedim kasıktan kanım akmaz öldürsen ömür geçmez kancıklan canım yanar inceden sesim çıkmaz, kısıktan duyan olmaz, içimden ömür geçmez kancıklan zaman geçir beziklen af dilenmez kağıtlan adam çıkmaz şehirden ömür geçmez kancıklan

İstanbul ve Fatih belgelerine eklenmesi ve kayda alınması için yazıyorum istanbula yerleşmenin ilk yılıydı 2008'e denk gelir bu tarih ve muhtemelen mart-nisan ayları  arası. Fatih ilk bir canlandırmada rüyama girdi. fetihin bilmem kaçıncı yılı ( 2008-1453=555) için belediye fetihle ilgili bir canlandırma hazırlıyor. ben uzaktan aslında o zamanlardaki evimin hiç görmediği bir İstanbul manzarasına bakıyorum.bir tepe üzerinde atlı ve sancaklı bir adam olduğunu görüyorum ve onun fatih olduğunu anlıyorum. bu 2008deki fatih yani bir canlandırma karakteri. belki o zamanlarda yazsaydım daha çok ayrıntı hatırlıyor olurdum ama ne yazık ki bu kadar kalmış hafızamda ve rüya üzerine yalan söylemek olmaz. bu rüya çok üzerine düşeceğim bir rüya değildi elbet. her zaman çok karmaşık ve günlük hayattan çok uzak rüyalar görürüm. bu fazla günlük bir rüyaydı ne de olsa mayıs ayında 555.yıl seneyi devriyesi için kutlamalar yapılacaktı fakat henüz hazırlıklar bizim haberdar olduğumuz bir boyutta değild...

bir kere bir şey istedim. küçük bir şey. isteyince olur, alınır sandım. hayal kırıklığı en acısı. bir de başkalarına  mahcup olundu. kimse sevmiyordu onu benden başka etrafındaki kimse istemiyordu. o bunu hiç fark etmedi. ben seviyordum sadece diğer herkesin kabul etmesini istiyordum. hiç bir zaman olmadı. sandığınız gibi değil göreceksiniz siz de seveceksiniz bana değer veriyor beni seviyor göreceksiniz derken. sordu ne istersin çiçek olarak dedi. lale dedim.gelirken lale getir dedim.halbuki plastik gibi bir  çiçektir lale sahtesiyle gerçeğini ayırt dahi edemezsiniz çok zaman. etli ve kokusuz bir çiçek. getirmedi. tek bir dal dahi getirmedi. adettendir diye mi bilemediğim bayatladıkça dışında beyazımsı bir tabaka oluşmuş 3. kalite herhangi bir bayramdan kalma çikolata, kenarı kırık bir kristal orta sehpanın üzerine konan kase içine konmuş ve ilkokulda defterlerimizi kapladığımız içi alüminyum katkılı paketleme kağıdı ile lalettayin sarılmış halde geldi. gümüş tepsi gelec...

Hey hello Mad Men'in bir bölümünde Trudy'nin bebeğine seslenişi çok içten ve hafızaya olduğu gibi sesle yerleşen bir sesleniş

son zamanlarda hacıosmandan yenikapıya kadar uzanan metroda bir gün bir arkadaşımla gayrettepeye giderken bir çift ile aynı direği,trende savrulmadan durmak için  tutunacak dal olarak kullandığımızdan kız yanlışlıkla sevgilisinin eli diye benim elimi tuttu. kızın yüzüne baktım yalnız o benim elim dedim. kız gülerek ve fazlaca utanarak elini çekti halbuki benim elimi tutarken ne sevgilisi ne de kendisi farkında olmadan birbirlerine gülümsüyorlardı. bu anı bozmak istemezdim de daha çok güldük hep beraber güldük. bakırköyde oturduğum zamanların birinde yine çalışmadığım bir zaman olmalı hafta içi mesai saati taksimden 72T ye binip eve gidecekken ki bu otobüs istanbulun özel otobüslerindendir yeşilköye gider binerken şoföre bir merhaba dersiniz. herkes der iyi akşamlar iyi günler gibi bir şey denir. gezi parkının karşında durağı vardı o zamanlar point otelden meydana doğru giderken sağda kalırdı artık tamamı yeraltında ya da köprü altında muhteşem yayalaştırma çalışması ile taksmin ...

Zaman insanı nasıl da yanıltır bilemezsin bir uyku halidir zaman. İçinde yaşadığın için bilemezsin Bir petshopta satılan küçük bir finoyla sokak köpeği arasındaki farkları anlatayım mı? Sokak köpeği olmak zor biliyor musun mahzun olmadan sokak köpeği olunmuyor ya da saldırgan iki yol var zaten başka da yol yok. İtilen bir hayvan ya saldırgan ya da korkak üzgün bir yaratık olur. İnsanı hayvandan saymadınız mı yine ? Neden ? Başka bir şeyler olmayı seviyoruz. Bebek olmaktan çıkıp çocuk olduğumuz sonra gençlikle savaşıp yaşlanmaya hatta ölmeye bile razı olmadığımız da yalan mı ? İnsan çok seviyor konuşmayı en çok konuşmayı seviyor bile diyebildim de bazı gariplikler beni alıkoydu. İkna olunmuş ilişkiler var. Sevgi çıkarları yüzünden bir tarafın boyun eğmesi hangi tarafa daha çok yazık bilmiyorum. edilgen taraf mı etken taraf mı. En iyisi yazarak çözümlemek: Ne zaman bilmiyorum ama "platonik aşk" yeni bizim için kelime olarak oldukça yeni sayılır en fazla 20 yıllık olabilir ...

sanırım okuma yazmayı öğreneli uzun zaman olmadığı bir zamanlar yedi sekiz yaşlarında bir aralık sonu komşulara yılbaşı notları yazıp kapılarının altından evlerinin içine attım.bazılarını balkonlarına atmış olabilirim. notlar sadece biraz eğlenmek, merak edilmek gibi duygularla yazılmıştı ya da öyle olmalıydı. çocukken bazı projelerimi hayata geçirmek için büyük bir istek duyardım ama zaman içinde ne yazık ki aksi yönde yönlendirildim. bu basit eğlence planları hoş karşılanmadı. bu eski notlara gelirsek. gayet masumane yazılmış notlardı belki noel baba imzası ile yollamasaydım daha iyi olurdu. "Size yılbaşında hediye getireceğim. -Noel Baba" diye yazmıştım. Bodrum katı da sayarsak(bodrum katları saymak Alman tarzı sanırım) altı katlı bir binada yaşıyorduk sağlık lojmanları işte Mardin'e son gidişimde bir Harlem apartmanı olarak bulduğum iki apartman ile bambaşka bir mahalleye dönüşmüş olan lojmanlar. Sanırım seksen yedide taşındık oraya bu taşınma ile ilgili çok net hatı...