Mess Mind Center

Yıl 2011 marmariste 1 ay boyunca denize girmiş güneşlenmiş, istanbula hasretle dönmüştüm. Aradaki iklim farklı beni biraz çarptı sanırım. Kriptik tonsillit olmuşum. Ne olduğunu bildiğimden değil de sonradan söylediler öğrendik. Doktorlara ya da onların hoşlandıklarını söylemek gerekirse hekimlere göre hastalar (onların dışındaki herkes) tıpla ilgili herhangi bir şey öğrenemez zaten öğrenmesine de gerek yok. Hatta tıbbi terimlere falan kimse karışmamalı Latince'nin neden artık kullanılmadığına dair bir tez daha yazılsa ve doktorları suçlasa yeridir. Mesela hekimlerin bu bencillikleri ve bilimsel terimleri habisçe saklamaları yüzünden Latincenin dünya üzerinde konuşulan bir dil olmaması gibi çılgın mesnetli bir tez. Muadili çeşitli diller var ne de olsa geniş bir dil ailesi var Latin dillerinin. sanırım bunların deli saçması olduğunu söylemem gerekmez.Mübalağayı anlatabildiğimi sanıyorum. Doktor gibi düşünüp ilk anlamları kast ettiğimi düşünmeyin.Velhasıl bademciklerim şişmiş ama vah...

sakin olmaya çalışıp yazacağım biraz da neşeli bir şeyler yazalım. yazacaklarım ve aslında yazdığım ama taslak olarak sürekli saklayacaklarım var. hepsi önemsiz bir şifre ile kilit altında. şifre mi önemsiz yazdıklarım mı bu kısmına herkes kendi içinde cevap versin. imlanın canı cehenneme. çokça saldırgan bir neşeyle kimse laf söylemeden pot kırmadan evime gittim.

biraz gezesim var-. ardından çokça yazasım artık sıkılmak başka bir kelime benim yalnız başıma başı boş gezesim var. bir bahane de bulamıyorum üretecek yalanım yok belki tüberküloz olup sanatoryuma yatmak gibi bir şey bulmalıyım ama yok işte bize hep öğütlediğiniz çok çalış çabuk yıpran öğüdünüz var ya. Allah kahretsin.hani rızkımızı gönderirdi ki zaten gönderir ona eminim ama bu kadar çok değil mi. çok rızk istemesek daha az çalışma hakkı verirler mi. dünyanın süper ve eski düzenini biraz masaya yatırsak. coşku diye bir duygu var. heyecan değil birbirine karıştırmayın.

merhabalar kimse üzerine alınmasın ya da herkes kendine yorsun yazdıklarımı bana demiş desin ne gam geldik gidiyoruz şu gitme süreci çok uzun gelme süreci de uzun mu istiyor mu varlığımız dünyada olmayı zaman yoksa bizim de bir başlangıcımız sonumuz yoktur. zaman yok zaten ben hep varmışım

istek üzerine bir bilge nefise. aslında benim adım bitişik yazılmalı bilgenefise. böyle uzun ve karışık. böyle tam ben gibi saçma sapan ve yanlış. anlatacaklarımı roman gibi okursunuz. çekirdek gibi çıtlatırsınız ama anlatacaklarımın her birinin ayrı bir engeli var. yazar,şair olmanın güzel tarafı anlatacaklarını eğip büküp başkaları üzerinden anlatabilmek. ben bir hikaye yazsam bu kimi anlatıyor derler ulan kimseyi anlatmıyor valla tamamen uydurdum desem de yok! bu aralar müthiş yazma açlığı çekiyorum. bir çeşit günlük tutuyorum. utanç verici mi günlük tutmak ama şair, yazar olunca  özellikle öldükten sonra bulununca çok kıymetli oluyor o günlükler mektuplar. benim yazdıklarım elbette edebi niteliği olan karalamalar değil. ben de zırva olduklarını biliyorum.Kendimi çok önemsiyor görünmekten hep hicap duydum diğer taraftan gizli mesajım çok önemli olduğumdu. serbest çağrışım yöntemiyle bir şeyler yazalım hadi bakalım ilk aklıma gelen dekor her zaman resim derslerinde çizdiğimi...

ben, benden beklenen, benim kendimden beklediğim olgunluk, kol kırıldı yen içinde kaldı, ketum oldum dünyanın ağırlığını taşıdım yüksünmedim, erinmedim örselenmedim bakışı duruşu. dünya sandığınız kadar ağır değil herkes taşır edası. ne gerek var.  ben ağladım lan. içimi kanatarak ciğerimi dökerek ağladım hem de. böyle alenen yazmayacaktım. bazen  çok kırıldım canım yandı. yahu çığlık atmak istedim ah dedim sadece sessizce ah dedim. ne çok abartıyor her şeyi dediniz. dediniz mi. eleştirdiniz. türlü pislikler bulaştırdınız fikrinizce bana. olmayanlar dokunmadı; olmadılar çünkü. bana benim yanımdaymış gibi tahayyül edilenler dokundu hem de nasıl dokundu. bir başlangıç yapmak mümkün değil biliyor musunuz yeni bir şey yok. ben eskiyim mesela benim yeni olmam mümkün değil. yeni gibi düşünmem mümkün değil. ben zaman geçirdim ve zaman geçti yaşadıklarımın üzerinden ama anılarım geçmedi. eskileri unutmak ne zor. keşke hepsi, her şey gökteki bulutların rüzgarla yavaş yavaş azaldığı gi...

Eylülde yeniden düzenlenen okul servisi fiyatları açıklandı mı? Size çaresiz ve yalnız olmayı yazayım biraz. Şimdilerde, son 13 yıldır; yıl "bin dokuz yüz" diye başlayamıyoruz tarih söylemeye. havası değişti artık ama anlatacaklarım "bin dokuz yüz"lerde geçiyor. 90'lardaydık hatta seksenlerden yeni kurtulmuşuz. Yıl 1990 ilkokula başladığım yıl. O zamanlar ilkokul deniliyordu, şimdiki gibi ilköğretim ilk dört yıl gibi değildi. İlkokul oydu işte. Okul öncesi saçmalığı ana sınıfıydı. Çocuklar biraz da okulda takılsınlar, anneleri börek yapsın, patates haşlasın, okula göndersin formatındaydı. Ben anaokuluna gitmedim. Orada bahsedilen ‘ana’nın neden bahsettiğini hâlâ biliyor değilim. Anaokuluna da gitsem söylemezlerdi. Onların da bildiğini sanmıyorum. Pek çoğu ‘anaokul öğretmeni sizin anneniz gibi olduğu için ikisini birleştirmişler, anaokulu demişler’ der bence ya da belki buradan ahkâm kesmek pek hoşuma gidiyor. Bu uzun dolambaçlı girişe son bir şey da...