Termostatlı Bir Kafa

Published on

03/05/2019 17:21

Çok filtre uygulayınca yazmak öyle zor ki. Benim için filtreler elbette siyasi değil. Siyasi kısmı olsa bile hiçbir şey o kısmı. Ben anlatmak için kimse bulamadığım ya da toplu halde düzenleyip bir konuşma gibi bir nutuk gibi birilerine bir şeyler anlatamayacağım -ha bir de zaten böyle bir sabra ve zamana sahip kimse de yok ya -yazmak ihtiyaç oluyor. Esasen yazmak kafanızda tüm düşünce akışını düzenlemek için ideal bir araç. Kendi kendine herhangi bir konu dahilinde yazmak zorunda olmadan yazmak tüm hayatınızı düzenler öne çıkarmak istedikleriniz kendinizden sakladıklarınız hepsini düşünür hepsini dökersiniz. Özellikle bu aralar ve son zamanlar hem etrafta nicelik olarak az insan olması hem de nitelik olarak konuşacak kimse olmaması hesabıyla sustum. Yazmayınca yazamıyor koşmayınca koşamıyorsun. Neyi yapmazsan onda ilerleyemiyorsun yani. Çoğu zaman 2. tekil şahıs ya da 2. çoğul şahıslara yazarım. Kime gittiğini bilmeden o zaman katmanlardan çok azı açılır. Çocukken ilk bunu öğrendim ilk düşünsel keşfim buydu. Her şey katmanlıydı. Düşünürken de katmanlar vardı. 

İçimden düşündüklerim 

içimden konuştuklarım 

içimden sesli konuştuklarım
sadece içimden geçirdiklerim 

çok garip olanlar da içimden geçenler ve 

içimden söylenenler 

Komik misin demeyin valla öyle benim kafamın içi; derim gibi lahana gibi katman katman. Bunlar kendi içlerinde bile ayrılıyor.: 

Kendi sesiyle konuşanlar (yabancı sesler)

kendi sesimle konuşanlar 

kendi sesimle konuşturduklarım 

başkasının sesiyle konuşanlar (bunlar tanıdıklar, bildiğim sesler) 

Sessizler düşünenler

Sessiz düşünceler 

Çok sesli bir kafayla mücadele etmek bazen çok eğlenceli yalnızlık arkadaşsızlık yok. Bunların birbirlerini beklemedikleri olur. Herbiri bir anda çok şey söyleyebilir. Bu heyecanlı olduğum bir zaman olur mutlaka ne yapacağımı bilemediğim ölmekten korkarmış gibi korktuğum zamanlar. Sessiz bir kafayı o zamanlar çok isterim. 

Bize ne lan kafandan sesinden kalabalığından siz de haklısınız.