Kimsesizin Nağmeleri

-
bugün bir mektup aldım digital işte e-mail ne kadar sinirli olduğumu insanları kırdığımı aslında her haltın geçici olduğu geriye sadece ilişkiler ve insanların kaldığını falan söylüyor çok iyi niyetli

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Katırtırnağı

-
Resim
 Nostaljiden imanım gevredi bıraktım ben o işleri ama bak şimdi beni mutlu eden nostalji şuna benziyor. Çaresiz kaldığım küçük bir an olsa da bir gün haklı olduğunu öğrenmek gibi sadece geçmişteki garip saçmalıkların bir güne gelip anlamsızlığına gülümsemek güzel oluyor. hayatımda kurduğum en keko cümle bu olabilir. güzel oluyor ne ya. Her neyse neyse. İsim bitki şehir oynanan günlerin internetsiz karanlığında K harfi ile bitki ararken nereden bildiğimi bilmediğim bir bitki adı geldi aklıma: Katır tırnağı. Şekliyle ilgili hiçbir fikrim yok. Neye benzediğini bilmiyorum ama bitki olduğuna eminim. Nasıl dalga geçtiler benle çok zalim kardeşle rim olduğundan benle kahkahalarla dalga geçip bitkimi de kabul etmediler.  - he tabi tabi herkes iki kelime birleştirip var böyle bir bitki desin kabul edelim.  - ansiklopediye bakalım gerçekten var.  kaynağım yok. etrafındakiler zalim. 90lar böyle bir şeydi. İnternet yoktu televizyon da azdı. sonra televizyon da arttı. Evimiz saba...
Devamı

WikiTR

-
 27.01. 2026 Wiki                                                                                                                    TR  Ne de olsa kimse okumayacak okuyacak olan olursa da hoş ve çok kısa ve hatta pek de emek gerektirmeyen bir şifre çözme macerası olur. Yıllar önce AutoCAD uzayına Satürn çizmek gibi. Uzayda bir yerde layoutta değil. O zaman sonsuz satürnlerimle siz uğraşın. Aslında bazı arkadaşlarıma sorup kontrol etmeye çalışmıştım ama olmamış demek ki bir şekilde keşiş moduna ya da sınırına veya sınırının da ötesine geçmişim. 80lerde doğdum 90larda büyüdüm 2binlerde gençtim ve hatta çalışmaya başladım. Ben zamanımı yalnız, internetsiz, telefonsuz geçirdim cic...
Devamı

Product Owner

-
Resim
 Eskiden burada daha dürüsttüm hayatımı bir ürün gibi görüp ele güne "super bright" göstermeye çalıştığım yoktu.  Şimdi iyi hissetmemek bir başarısızlık gibi geliyor. Kötü bir ürün haline gelmiş oluyor hayatım. Bu kısımda bright yerine shiny diyebilirim çünkü bir ayakkabı gibi. Ya da parlak olabilecek herhangi bir ürün. Hayatım; her şeyiyle bir arada, çevrem, iş, okul, ülke, kültür, sosyal statü, ekonomik durumum her şeyiyle benden ve gerçekteki toplamından daha farklı yansıtmakla onu bir ürüne çevirmeye başladığımı fark ettim. Temel duygumun korku olduğunu anladım. Ürünü sakınıyorum. Eskiden dümdüz fiziksel varlığımı bile tehlikeye sokmaktan korkmazdım. Uzun zamandır hasar tespit raporu çıkartmıyorum ya da dönüp bu yıl neler olmuş demiyorum. Bunları yazmak bile bana kendi kendime bok atmak gibi geliyor. Daha kötüsü bunu yapmama sebebim, daha kötü olmasını önlemek için. 
Devamı