serzeniş
serzenişi çözelim mi bir çözelti yapalım mı serzenişten serzenişli bişiler mi içsek karanfil gibi keskin kokusu
Kayıtlar
Vakit
Siz bilmezsiniz Bir kez dünyanın öbür ucuna gittim Bir şeytan arabasıyla Nefesim kesildi Bir fanus içinde kaldım Yolda kalmaktan korkmadim bu kez Yolda ölmekten korktum Hepimiz yolda ölüyoruz Giderken tıngır mıngır Çocukken kırmızı arabalı adamlar Kandırmak istedi Seni babana götüreceğiz diye Gitmedim Çocuk kandırmak kolay derler Yalan ne büyük aldanış İmza: Büyüdükçe aptallaşan
Kahin
seni sevmediğim beni sevmediğin zamana kadar yaşamak istemiyorum dursun zaman benim için hiç öyle bir gün yoksa gelecekte ben ölmeyi seçiyorum
Hiçyokmuş
Ben hiç kimseyim Gezdiğim sokakları unuturum Gördüğüm yüzleri silerim Seslere kapalı kulağım Dokunduğum eller irkilir benden Sesim uçar gider rüzgarla Konuşacağım kelimeleri ayıplarım Bir anlık bir bulunuş Ben bile emin değilim varlığımdan Bir görünüp bir kaybolan Anlık bir ışık Ağırlığım yok benim Kimseyi göremem Gölgem yok günüm güneşim yok Duyamam Göremem Bilirim Yokum ben Hiç olmadım Hiç olmamışım ben Ben hiçyokmuşum Hiç kimseymişim ben
Kohezyon
belki ilk kez bu kadar sarhoşum çok garip son gibi sanki. yarın dünyanın ucundan aşağı düşüp kurtulacakmışım gibi. Uykusuzluk sarhoşluğu. Geçen gün kimseye diyemediğim işler geldi başıma yine. son zamanlarda geçen metronun altına atlamak dürtüsünden sonra yüksek bir yerden kasten kendimi aşağı bırakmak hevesi başladı boşluk beni çekiyor. ilk zamanlar denizler çekiyordu beni vapurdan ya da iskele kenarından belki sadece düşme esnası içindi sonradan kemiklerimin kırılmasını hayal etmeye başladım. bir garip sevmeye başladım bu hissi. sevdiğim his ne biçim his. çocukken amuda kalkmaya çalıştığımız zamanlarda henüz düşmeyi bilmezken ayaklarımız sırtımızdan önce yere çarparsa iç organlarımız sarsılır; her biri yerinden oynar her bir organın milim milim acısını hissederdik, kemik kırılmasından çok farklı. o hissi özlüyor gibiyim akıl dışına kaçınca fikrim, hissim. ben kendime zarar veren biri de değilim. o anda her şeyin değersiz olduğu hissi mi beni çekiyor. metronun altında kalmış bir ...
Şahşit
geceleri mutlaka uyanırım gece bir kez uyanır uykuya ara veririm diyabetik bir durum değil benimki yataktan kalkmam bile. gün be gün uykuyla olan bağlantım değişse de artık daha az uyuyorum. daha hızlı uyanıyorum. bir de evde yalnız olup olmamakla ilgili uyku durumları değişiyor evde biri varsa çok daha erken uyuyup daha erken uyanıyorum. biri yoksa gerçekten çok geç uyuyorum ve çok saçma ve aşırı yoğun ajandama göre de erken uyanmam gerekiyor. bu abartı ya da dalga geçme yollu bir ifade değil. evcil evcimen yurtçul bilgenefise ben özetle kendimi tüketmeyi severim.