Mess Mind Center

Zaman insanı nasıl da yanıltır bilemezsin bir uyku halidir zaman. İçinde yaşadığın için bilemezsin Bir petshopta satılan küçük bir finoyla sokak köpeği arasındaki farkları anlatayım mı? Sokak köpeği olmak zor biliyor musun mahzun olmadan sokak köpeği olunmuyor ya da saldırgan iki yol var zaten başka da yol yok. İtilen bir hayvan ya saldırgan ya da korkak üzgün bir yaratık olur. İnsanı hayvandan saymadınız mı yine ? Neden ? Başka bir şeyler olmayı seviyoruz. Bebek olmaktan çıkıp çocuk olduğumuz sonra gençlikle savaşıp yaşlanmaya hatta ölmeye bile razı olmadığımız da yalan mı ? İnsan çok seviyor konuşmayı en çok konuşmayı seviyor bile diyebildim de bazı gariplikler beni alıkoydu. İkna olunmuş ilişkiler var. Sevgi çıkarları yüzünden bir tarafın boyun eğmesi hangi tarafa daha çok yazık bilmiyorum. edilgen taraf mı etken taraf mı. En iyisi yazarak çözümlemek: Ne zaman bilmiyorum ama "platonik aşk" yeni bizim için kelime olarak oldukça yeni sayılır en fazla 20 yıllık olabilir ...

sanırım okuma yazmayı öğreneli uzun zaman olmadığı bir zamanlar yedi sekiz yaşlarında bir aralık sonu komşulara yılbaşı notları yazıp kapılarının altından evlerinin içine attım.bazılarını balkonlarına atmış olabilirim. notlar sadece biraz eğlenmek, merak edilmek gibi duygularla yazılmıştı ya da öyle olmalıydı. çocukken bazı projelerimi hayata geçirmek için büyük bir istek duyardım ama zaman içinde ne yazık ki aksi yönde yönlendirildim. bu basit eğlence planları hoş karşılanmadı. bu eski notlara gelirsek. gayet masumane yazılmış notlardı belki noel baba imzası ile yollamasaydım daha iyi olurdu. "Size yılbaşında hediye getireceğim. -Noel Baba" diye yazmıştım. Bodrum katı da sayarsak(bodrum katları saymak Alman tarzı sanırım) altı katlı bir binada yaşıyorduk sağlık lojmanları işte Mardin'e son gidişimde bir Harlem apartmanı olarak bulduğum iki apartman ile bambaşka bir mahalleye dönüşmüş olan lojmanlar. Sanırım seksen yedide taşındık oraya bu taşınma ile ilgili çok net hatı...

sana yazmak faydasız anlatmak beklemek bir cevap almak inandığım kalbimin beraber attığı kalp yokmuş yalnız olmak bu yüzden zor. ben her işimi kendim görmedim mi ? daha önce yazdıklarımı geri alıyorum, söylediklerimi de geri alıyorum. hatta tüm bakışlarımı geri alıyorum gülümseyişlerimi  de. geri almak mümkün değil ne yazık ki söylediklerim yazdıklarım utanç duymama sebep oluyor yine de çok kez tekrar etmek istiyorum ne yazık ! çok üzgünüm seni yanlış anladığım için yine de içim el vermiyor inanmaya. sen değilsin ve ben ne çok yanılmışım ne büyük derin ve mütemadiyen yanılmışım. hem de hala bir yanım direnen bir yanım ısrarla öyle değil diyor. tek dayanağı yok ama çok güçlü. seni böyle çok, mesnetsiz ve güçle seviyor olmaktan utanıyorum. hem de çok utanıyorum.

yıl bitmeden bilgenefise bitti gençler yine yazacağım elbet yazmaktan başka hiç bir şeyim yokmuş bu hayatta dün sordular utandım söyleyemedim. yazmak ve ıslık çalmaktan başka bana ait bir şey yok. yıl bitmeden taslaktan serisini tamamlamak umuduyla asla geri dönemediklerime yürüdüğüm tüm yollara sarsılmaz inadıma ağlamakla ihanetini tescilliyor insan

Taksim Gezi Parkı olayları ile bilinçaltımda olanlar: Cumartesi gecesi 08.06.2013 rüyamda Avcılar, Küçükçekmece civarında bir yerlerde

içimden gelen sürekli ölmek istiyorum sesine bir yara bandı ile izolasyon yapasım var ama diğer taraftan bana ait olmayan bu sese bant yapıştırmanın anlamı yok bir gün o ses bana ait olacak ben dudaklarımı kanatırcasına ısırarak bileklerimi keserim belki kanımdaki demir tadıyla ölürüm kırmızı içinde ölmek korku dolu içinden akan hayat sıvınla ölmek. Ne kadar utanç verici böyle bir şey yazmak benim için ama bu ben değilim bile içimde bir yabani var; şiddeti seviyor başkasına ya da kendine yönelik self harm falan filan hepsi bana uyar bazen uyuşturucu etkisi gibi. Her şeyi yazacağım işte şu meşhur davranış bozukluğu var ya trikotillomani  yıllarca elim mi saç derimdeki his mi bırakmama engel oluyor diye düşünürken bunun bir bütün olduğunu fark ettim. Ben annesi babası tarafından "oynanmış" , "bozulmuş" biriyim bunda acı çekecek ya da birilerinden intikam almam gerekiyor düşüncelerine kapılacak bir durum yok. bir de günü birlik yaşamalarım var elbette beni parça parç...

her seferinde bir daha bu kadar uzun yazmayacağımı hatta tek kelime dahi yazamayacağımı düşünüyorum. esasen ben önceleri, yaratıcılıkla ilgili bir şey yaptığımda, bir daha gerisinin gelmeyeceğini, tek seferlik bir ilham olduğunu ve bunun, benim bir özelliğim olamayacağını düşünürdüm. tam olarak şöyle eğer ben reklam metini yazıyor olsam kariyerim tek günlük olurdu belki bir kez çok iyi bir şey yazardım ama sonrası olmazdı.