Mess Mind Center

15.01.2008 tarihinde dijital olarak kaleme alınmıştır. Anlamıyorum neden bu kadar ısrarla mücadele ettiğini senin için bu kadar önemli olduğumu düşünemiyorum belki sen de aynı şekilde hissediyorsundur.Öküz, ben esasen kendimden bıktım;neden bu kadar saçma sapan işlerle hayatını heba ediyorsun neden bırakıp yoluna devam etmiyorsun belki de hayatında yapacağın en büyük yanlış üzerine bu kadar ısrarla gidiyorsun.Sen düşündün mü gerçekçi bir şekilde neler olabileceğini ileri yıllarda? Ben problemliyim.İstikrarsızım evet Öküz o kadar çok gitmek istiyorum ki seni de alıp gitmek istiyorum her yerden kimsenin olmadığı hiç bir şeyin olmadığı bir yere hem de.Yıllarca susmak istiyorum sana bakmak istiyorum sadece;sevgiyle bakmak sen bana baktığında işime hızla geri dönüp bakışlarımı kaçırmak.Kimse olmasın sen de konuşma toprak olsun, güneş, büyümek için hevesli ağaçlar olsun parlak açık yeşil yapraklı, hayvanları bile istemiyorum ses yapmasınlar kimse gürültü yapmasın...

Bu mektup 24.03.2007 tarihinde doğum günü kutlaması için dijital olarak kaleme alınmıştır.  Sevgili Öküz Arkadaşım Merhaba , Uzun zaman ilk kez öfkeden uzak duygularla yazıyorum hatta uzun zamandır yazmıyorum.Bana acıyı hatırlatıyor ama bugün nedense sabahtan beri sana bir şeyler yazmak istiyordum mavi farını sürdüğün günleri hatırlatmak için, o gülümseme için, yaş almanın hiç bir işe yaramadığına inandığım o güzel,pırıltılı günler için ben çok özledim gülümsemeni görmeyi;sabah erkenden ya da gece yarısı rüya görüp huzursuzlandığın zamanlarda yanıma gelip bana "bu yatakta huzur var " deyip bana da huzur verdiğin zamanları;eti cinini ikiye bölüp büyük parçayı ağzıma tıkıştırmanı;ikimizin de parasız kaldığı zamanlarda güçlerimizi birleştirmemizi;alış verişe gidip sabahtan akşama dışarıda dolaşmayı, görebildiğimiz her şeye bakmayı, bütün mağazalara girip çıkmayı, Costaki' nin arka bahçesini,yurdun yangın merdivenlerini 2005'in yılbaşı gecesini,teslim g...

                                                                                                                        Bir başıma televizyon izlemekten nefret ettiğim anlardan biri ; Fransız yapımı bir gezi programında Lizbon Rosso Meydanında  araç trafiğine bütünüyle kapalı bir alanda- kent meydanın tam ortasında -34 plakalı eski model bir Şahin park etmiş duruyor olduğunu gördüğüm bir Ağust...

29.06.2011 43 ay once polisten korkmaya başladım sabah beşte polisin ziyareti elbette normal bir durum değildi.Ben suçsuzdum ama yok yere yalan söyleyip üzerime aldım bu saçma durumu. Bu tek kişilik sırtlanan ilişkiye nedense çift kişilik nevresim alıyorduk. Sezarı anladığım her bıçak darbesinde sustum. Uğultu gibi ağladım sustum ağladım sustum. Sonra bildim ki ne sen ne de kimse beni kimsesiz bırakamazdı. 05.07.2011     23:40 Ben yine aylar once “ada” dediğim ömrümün bir kesitlik bir mekan dekoru oldu. Ömrüme ömür katması gerekirken eminim yıllarımı aldı. Kader senaryosu farklı yazılsaydı çok başka olurdu kim bilir. Ben keşkelerle yaşamaktan uzağım neyse ki yararlı bir özellik yer bulmuş tabiatımda. Kendime defalarca sinirlensem bile keşke demedim. Keşke deme hakkımı bütün kararları ben vererek yine ben kendi ellerimle iptal ediyordum. Mutsuzluğum bile bana aitti. Kabullendim ve yüklendim. Belki adaya  erkek olarak gitseydim pişmanlık düşünmez...

Uçurumsuz hayat mı hayal ettin Varmış gibi Ya atlarsın ya da atarlar Düşerken çarptığın Bin türlü aynada Ya kendi aksini bulursun Ya da ayna çarpması

Açmadım perdelerini pencerelerin Sen yokken rüyalarımda Bekledim gelmeni Gelmesen de bekledim çaresiz Aç kaldım şarapsız kaldım Sensiz kalmak aklıma çok zamansız geldi Çoğu zaman kendimi unuttum Seni de benle unuttum Unutmakta huzur vardı Sorumluluklarımı nehir kenarında bıraktım Çöle kaçtım En ağırı,en acısı Çölde öldüm ben Sensizlikten sessizce öldüm. Bir yankıdır zamanı belirsiz en yakın zaman 21.08.2011 : "Bilemezsin sen benim acımı  Kursan da elinle da'rağacımı "

Baskı altındayım Hücre hapsindeyim Piçim ben Babamın kabahati de benim İfade de veremem Değilim ki akl-ı selim