Eskiden burada daha dürüsttüm hayatımı bir ürün gibi görüp ele güne "super bright" göstermeye çalıştığım yoktu. Şimdi iyi hissetmemek bir başarısızlık gibi geliyor. Kötü bir ürün haline gelmiş oluyor hayatım. Bu kısımda bright yerine shiny diyebilirim çünkü bir ayakkabı gibi. Ya da parlak olabilecek herhangi bir ürün. Hayatım; her şeyiyle bir arada, çevrem, iş, okul, ülke, kültür, sosyal statü, ekonomik durumum her şeyiyle benden ve gerçekteki toplamından daha farklı yansıtmakla onu bir ürüne çevirmeye başladığımı fark ettim. Temel duygumun korku olduğunu anladım. Ürünü sakınıyorum. Eskiden dümdüz fiziksel varlığımı bile tehlikeye sokmaktan korkmazdım. Uzun zamandır hasar tespit raporu çıkartmıyorum ya da dönüp bu yıl neler olmuş demiyorum. Bunları yazmak bile bana kendi kendime bok atmak gibi geliyor. Daha kötüsü bunu yapmama sebebim, daha kötü olmasını önlemek için.
Bir sır ki şiir gibi
YanıtlaSilBir sır ki yaşanmamış aşk tutulmamış el
Bir dünya yalnızlığımda, yıldızların arasında kaybolan beni sağlamlaştırıyor yaralarımla
Unutmuyorum, unutamıyorum ya da unutmak istemiyorum...
Her neyse beni ben yapan, göğsümü doldurup sıkıştıran geriye bakırtıp solduran üzen, keza sevindirip coşturan, gururlandırıp duran, suskunlaştıran...
Özlüyorum yaşadığım acıları ve sevinçleri
Pufff boyacı işini bitirdi bana takılıyor kontrol et de gidelim diye, bi rahat vermiyorlar iki satır yazacağız
yaraların ilacı boyacı.
YanıtlaSil