Talaşlı Anı Öğretmenliği
Bu gece Tuz Gölü ile derdimi anlatayım zaten hep bir dert peşindeyim. bugün hangi derdimi anlatsam blogu beğenmeyenlere sağ üstteki çarpıya basabilir. Ben gece gece dertlerimi dökmeye devam edeceğim. 1989 yılı. Ne kadar da afilli 80'ler, gözüm benim. Mardin'den İstanbul'a gidiyoruz. Anne, baba üç adet velet. Bendeniz 5 yaşındayım. Sevinç hanım 8 yaşında, Ayşegül 3 yaşında. Anneler anne yaşında babalar da baba yaşında. Neden gittiğimizi bilmiyorum önce Ankara'ya gittik sanırım o kısmı çok eğlenceli değil Gençlik Parkını hatırlıyorum Kuğulu Parka aşık olduğumu ve Anıtkabir'e gitmediğimizi. Ankara şişme, yapay, pofuduk bir şehir. hava basmışlar hooop Ankara olmuş. İstanbul öyle mi kusmuk gibi. Salatalık var, suşi var, bulgur var, hamsi var somon var, hoşmerim var, kebap var. Varoğlu, var Allah var. Varlıktan gelmiş var etmeye türev almaya devam ediyor. biraz matematik öğrensem nasıl zekam açılır. matematik çok güzel bir oyuncak. Bize hep aptallar anlamaz matematik the...