Mess Mind Center

29.06.2011 43 ay once polisten korkmaya başladım sabah beşte polisin ziyareti elbette normal bir durum değildi.Ben suçsuzdum ama yok yere yalan söyleyip üzerime aldım bu saçma durumu. Bu tek kişilik sırtlanan ilişkiye nedense çift kişilik nevresim alıyorduk. Sezarı anladığım her bıçak darbesinde sustum. Uğultu gibi ağladım sustum ağladım sustum. Sonra bildim ki ne sen ne de kimse beni kimsesiz bırakamazdı. 05.07.2011     23:40 Ben yine aylar once “ada” dediğim ömrümün bir kesitlik bir mekan dekoru oldu. Ömrüme ömür katması gerekirken eminim yıllarımı aldı. Kader senaryosu farklı yazılsaydı çok başka olurdu kim bilir. Ben keşkelerle yaşamaktan uzağım neyse ki yararlı bir özellik yer bulmuş tabiatımda. Kendime defalarca sinirlensem bile keşke demedim. Keşke deme hakkımı bütün kararları ben vererek yine ben kendi ellerimle iptal ediyordum. Mutsuzluğum bile bana aitti. Kabullendim ve yüklendim. Belki adaya  erkek olarak gitseydim pişmanlık düşünmez...

Uçurumsuz hayat mı hayal ettin Varmış gibi Ya atlarsın ya da atarlar Düşerken çarptığın Bin türlü aynada Ya kendi aksini bulursun Ya da ayna çarpması

Açmadım perdelerini pencerelerin Sen yokken rüyalarımda Bekledim gelmeni Gelmesen de bekledim çaresiz Aç kaldım şarapsız kaldım Sensiz kalmak aklıma çok zamansız geldi Çoğu zaman kendimi unuttum Seni de benle unuttum Unutmakta huzur vardı Sorumluluklarımı nehir kenarında bıraktım Çöle kaçtım En ağırı,en acısı Çölde öldüm ben Sensizlikten sessizce öldüm. Bir yankıdır zamanı belirsiz en yakın zaman 21.08.2011 : "Bilemezsin sen benim acımı  Kursan da elinle da'rağacımı "

Baskı altındayım Hücre hapsindeyim Piçim ben Babamın kabahati de benim İfade de veremem Değilim ki akl-ı selim