Mess Mind Center

29.06.2011 43 ay once polisten korkmaya başladım sabah beşte polisin ziyareti elbette normal bir durum değildi.Ben suçsuzdum ama yok yere yalan söyleyip üzerime aldım bu saçma durumu. Bu tek kişilik sırtlanan ilişkiye nedense çift kişilik nevresim alıyorduk. Sezarı anladığım her bıçak darbesinde sustum. Uğultu gibi ağladım sustum ağladım sustum. Sonra bildim ki ne sen ne de kimse beni kimsesiz bırakamazdı. 05.07.2011     23:40 Ben yine aylar once “ada” dediğim ömrümün bir kesitlik bir mekan dekoru oldu. Ömrüme ömür katması gerekirken eminim yıllarımı aldı. Kader senaryosu farklı yazılsaydı çok başka olurdu kim bilir. Ben keşkelerle yaşamaktan uzağım neyse ki yararlı bir özellik yer bulmuş tabiatımda. Kendime defalarca sinirlensem bile keşke demedim. Keşke deme hakkımı bütün kararları ben vererek yine ben kendi ellerimle iptal ediyordum. Mutsuzluğum bile bana aitti. Kabullendim ve yüklendim. Belki adaya  erkek olarak gitseydim pişmanlık düşünmez...

Uçurumsuz hayat mı hayal ettin Varmış gibi Ya atlarsın ya da atarlar Düşerken çarptığın Bin türlü aynada Ya kendi aksini bulursun Ya da ayna çarpması

Açmadım perdelerini pencerelerin Sen yokken rüyalarımda Bekledim gelmeni Gelmesen de bekledim çaresiz Aç kaldım şarapsız kaldım Sensiz kalmak aklıma çok zamansız geldi Çoğu zaman kendimi unuttum Seni de benle unuttum Unutmakta huzur vardı Sorumluluklarımı nehir kenarında bıraktım Çöle kaçtım En ağırı,en acısı Çölde öldüm ben Sensizlikten sessizce öldüm. Bir yankıdır zamanı belirsiz en yakın zaman 21.08.2011 : "Bilemezsin sen benim acımı  Kursan da elinle da'rağacımı "

Baskı altındayım Hücre hapsindeyim Piçim ben Babamın kabahati de benim İfade de veremem Değilim ki akl-ı selim

Zaman her şeyin ilacı? Bizi öldüren de zaman değil miydi ? Korktuğumuz yere koştuğumuz Hem bildiğimiz hem inkar ettiğimiz Gözümü kırptığım Uyuyup hayatsız kaldığım hayat Bu mürekkep gibi boğazımı yakan İçmekten bıkmadığım bu zıkkım Söylenişi Marakeş gibi Vıcık vıcık ağızda eriyen Hep hayalini kurduğum O muson yağmuru değmez lal dilime Ana rahmine düşsem yine Hiç ölmeyecek gibi Yeniden doğsam diye özendim Kağıdın mürekkebi çekesiye bir ömür Yaşamak geldi aklıma Başlarım kelebek ömrüne öykünüşü Ne ömürler bitti Ah deli gonca yine mi Dolaşmak kanımda Tutkun sanırlar ya beni sana Yalan ! Kanımda dolaştıkça var olursun Yoksa kim sarsın odun belini İnce kağıt içinde durdukça 

gündüz yaşayamıyorum gece... gece de uyuyamıyorum lanet bir jilet yarası dilimde konuşamıyorum bu kadar zor olmamalıydı halbuki uzaklaşmak sen bilirsin beni ben de  seni bilir sanırdım kendimi bilemedik uzağına düştüğümüzün kendimizin harap olmak; kahrolmak ben öğrendim kelime anlamı nedir artık keman sesi hüzün oldu bana ne çok severdim halbuki hatırlamakla cezanlandırdı beni sevdiğim peki seni yine mi bilemedim gömülsem karanlığa taa dibe

Sen gelmeyince ben Cubeden çıkamadım. Saplandım Seni sevmiyorum Hepsini unuttum İlacımı yuttum Sustum Ağlamadım Sustum Suskunluğum küfre dönüştü Seni unuttuğum kadar katil oldum

Miladımdan yazıyla yetmiş beş gün sonra canıma kıydım, yalnız yarım bıraktırdılar. Doktor sordu “Nasılsınız” dedi cevap veremedim “Doktor ölüyorum ben” diyemedim “Süperim” dedim Doktor anlamadı; doktor anlamaz O yüzden söylemedim; söyleyemedim Bostan dedim, korkuluk oldu ömrümü yardı geçti. Bir fay hattıyla yaşıyorum Sağlam kalan kemik adedim az Bir mimar,bir mühendis bir pilot var bir de bilmediklerimden olabilir diye düşünerek erteliyorum kendimi her zamanki gibi Ömrüm yine ceset oldu yüzüyor kıyılarda Ulan, ömrünü takas etmek, feda etmek affetmek ne güzeldi eskiden Şimdi karşılığı ahmaklık bu kelamın Efkarı sevdim insanlardan kaçtım yabancı demediler yaban dediler Yaban oldum ben de anasını satayım çok mu yaftasızız hepimiz Adımın kenarına koy bir isim daha. Ben, kendimle bu kadar zamandan sonra bile kendime tanım bulamazken sen misin beni gücendirecek? Birbirimizi akıllarla alt ediyoruz;-akılsızlar hariç- bazılarımız beyinlerini takas etti...